||ज्येष्ठांतले ऊन||

~काळ तर मोठा कठीण आलाय..

             मांडलेल्या उच्छादाने विषाणू-१९ थकला असावा.महाराष्ट्र अनलॉक🔓 नाही झाला? आता माणसामाणसातल्या चैतन्यरूपाचं दळणवळण सुरु होईल. 
माणसं बैजवार पूर्ववत शिस्तीत सरळ होऊन पुनश्च जगायला बाहेर पडतील. 
पुन: जागोजागी काव्य-शास्त्र-विनोदाचे फड रंगातल. 
              सन्माननीय नारळीकर कुलोत्पन्न विष्णूपुत्र जयंतराव यांना मराठी साहित्य संमेलनाचे अध्यक्षीय भाषण तेवढे करायला मिळो.
              आणि हो... शरदच्चंद्र पवार यांना साहित्य संमेलनात पुन्हा एकदा आराम पडून अभ्यासपूर्ण वाड्मयीन बॅटिंगची संधी गवसो! 
               दिलीप कुमारने या जन्मात सायरा बानोचे ऋण फेडता येत नसल्यास पुढील जन्मी तिच्या उदरी जन्मून हिशेब चुकता करावा.... 
                             दिलीप म्हैसाळकर

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

मर्हाटी स्त्री रचित रामकथा

Image
          या देशातल्या अठरापगड जातींच्या सामूहिक समाज मनात जिथे |रामनाम| आहे, त्यांना मी श्रीरामाचे महात्म्य सांगावे  अशी माझी पात्रताच नाही... वरील छायाचित्राने मात्र या भारतीय भूमीकन्येचे स्मरण तळमनातून वर तरंगत आले....            |रामराज्य| या भारतीय चित्रपटात सीतेची भुमिका वठविणार्या शोभनाबाई समर्थ यांचेही  स्मरण दीर्घजीवी  असल्याने असेच चाळवले.           महाराष्ट्रातील ग्रामीण महिलांची पहाट जात्यावरच्या ओवीने आज होत  असेलच हे छातीठोकपणे नाही सांगता  येणार तरीही ग्रामीण मराठवाड्यातून पन्नासच्या दशकापूर्वी ती नक्कीच होत  होती.            मराठवाड्यातील परभणी जिल्ह्यातील कळमनुरी तालुक्यातील नांदापूरच्या डॉ. ना. गो. नांदापूरकर यांनी 'मुक्त मयूरांची भारते'हा प्रबंध नागपूर विद्यापीठात सादर केल्यावर पन्नासच्या दशकात त्यांनी डॉक्टरेट  मिळवली.              अशा या नांदापूरकर यांनी मराठवाड्याच...
Read more

९३

Image
|| आठ कम सेंकडा ! || उन्हाच्या तीव्रतम दीप्तिने तप्त धरेवर पहिल्या सरीचा शिडकावा होताच जो सुगंध रंध्रारंध्रात कोंदाटतो... त्याविषयी तक्रार नाहीच... तो जिरतो कुठे हे उमजत नाही... त्यामुळे तो शब्दांच्या चिमटीत धरता येत नाही... ल(लि)ता मंगेशकरांचे आजवरचे गायन हेच त्यांचे जीवन गाणे... आत्मचरित्र आहे...  कितने बरसकी हुई..बाई? चहाच्या टपरीलगत बसून विडी ओढणारा म्हातारा  विचारताच.. पोरसवदा चहावाल्याने क्रिकेटच्या बोलभाषेत उत्तर दिले... आठ कम सेंकडा... बोटंनाचवत तो  पुढे बोलला... यह दिल मांगे मोअर...बस्स.. दो चौके और.. लताबाईंचं मोठेपण त्यांनी सामान्यांतल्या सामान्य माणसाचं भावविश्व संपन्न करीत त्याला कायमचं श्रीमंत केलं...या सडाफटिंग माणसाने साध्या आरशात बघताच त्याला स्वत:चं आत्मचरित्र दिसू लागे... आणि हे संक्रमण लताबाई ंकडून आपल्याकडे झाल्याची जाणीव होत त्यांच्यातले नातं पुनश्च घट्ट आणि स्वीकारार्ह होऊन जाऊ लागलं.  लताबाई ंंना आपण सगळ्या ंनी मनाच्या सहाणावर अव्याहत उगाळतं ठेऊन ते अलौकिक गंध इतकी वर्ष...
Read more

फिर दिलीप कुमार....

Image
दिलीप कुमार वर लिहिणे सोपे नाही...तो अख्खा हाती सापडावा असे वाटल्यास त्याच्या डोळ्यात शिरावे.. शक्य असल्यास ते खुडून घ्यावे... त्याचे मौन वाचून कळते का ते बघावे...  शाळकरी वयात संगदिल बघितला...(किती वेळा... सांगायची लाज वाटते) नायक गात असतो आणि त्याच्या अभिनयाचं बिंब कॅमेरा नायिकेच्या मुखकमळावर असूनही स्पष्ट उमटलेलं दिसत होतं.... खुर्चीत सावरून बसण्याशि  वाय पर्यायच नसतो... दिलीप साब फार सायलेंटली तुमचा कब्जा घेतात ते तुमच्याशी कधीही फारकत न घेण्याच्या अटींवर....  अनेकांना वैजयंती मालाबरोबर त्यांची जोडी आवडते.. केमिस्ट्री जुळते म्हणा ना... वहिदा सोबतच्या या जोडगोळीचा  मरंद गंध खासा न्यारा.. त्यांचे चित्रपट बघताना नटाने न करावयाच्या बाबींचा त्यांनी सखोलतेने विचार केल्याचं जाणवतं.. वाट्याला आलेली भुमिका अंडरप्ले करताना ते त्या भूमिकेचे होत ते बघणं हे शब्दातीत आणि अनुपमेय सोहळा असे... त्यांचं टायमिंग मॅचलेस होतं... त्यामुळेच अशोक सराफ सारख्या व्हर्सेटाइल नटाच्या टायमिंग चं त्यांना कौतुक करता आलं.....  दिलीपकुमार यांना बहुतेक सगळे...
Read more